رهی معیری – رباعی شماره 7
خاطر آسوده
چشم یاری داشتن از دشمنان بیهوده است
دشمنی بوده است کار دوستان، تا بوده است
تا زدم لبخندی از شادی، بلایی دررسید
آسمان را کینه ای با خاطر آسوده است
رهی معیری – رباعی شماره 7
خاطر آسوده
چشم یاری داشتن از دشمنان بیهوده است
دشمنی بوده است کار دوستان، تا بوده است
تا زدم لبخندی از شادی، بلایی دررسید
آسمان را کینه ای با خاطر آسوده است