امشب که رخ از لاله برافروخته ام

رهی معیری – رباعی شماره 27

خرمن غم

امشب که رخ از لاله برافروخته ام

در آتش می، خرمن غم سوخته ام

تا نوگل من نام جدایی نبرد

با بوسه دهان تنگ او دوخته ام

نوشته‌های مرتبط

ماییم و دلی نهفته غم ها در او

ادامه نوشته »

تا دیده و دل جانب او دوخته ام

ادامه نوشته »

گردون مرا ز محنت هستی رها نخواست

ادامه نوشته »

هر گل که به طرف گلستان می خندد

ادامه نوشته »

نیلگون چشم فریب انگیز رنگ آمیز تو

ادامه نوشته »

احوال دل آن زلف دو تا داند و من

ادامه نوشته »