در این بخش قطعه های خواجوی کرمانی نوشته شده است.
برای خواندن هر شعر، روی آن کلیک کنید :
قطعه شماره 1 : ای رهروان بادیه پیمای چرخ را
قطعه شماره 2 : ای که گردون حسود جاه تو را
قطعه شماره 3 : زهی فرشته صفاتی که چرخ ذات تو را
قطعه شماره 4 : ای ز ما مستغنی و امثال ما
قطعه شماره 5 : زبده ی دوران ملک مستنصر آن کز کبریا
ب :
قطعه شماره 6 : ای که رای تو در سیاهی شب
قطعه شماره 7 : زهی ز چرخ برین برده در بلندی آب
قطعه شماره 8 : زهی رفیع جنابی که چون بیوت عناکب
ت :
قطعه شماره 9 : ایا سپهر معالی که پرتو طبعت
قطعه شماره 10 : این صفّه کز صفار خورنق نمونه ایست
قطعه شماره 11 : جهان جود شمس دین و دولت
قطعه شماره 12 : تا چند کنی عرض عروض ای ز جهالت
قطعه شماره 13 : دوش با ماده خری، ک.ن خری صحبت داشت
قطعه شماره 14 : صدر دین یحیی تمغاچی که هست
قطعه شماره 15 : کافی دولت و دین میر ابوبکر که نیست
خ :
قطعه شماره 16 : در زبان آوری مکوش که چرخ
د :
قطعه شماره 17 : پیش دانا به صد روان ارزد
قطعه شماره 18 : بزم اگر بی نار پستانی بود
قطعه شماره 19 : چو شاه شرق ز یغمای روم باز آمد
قطعه شماره 20 : فروغ اختر دین محمد
ر :
قطعه شماره 21 : ای سکّه ات قراضه ی اقبال را عیار
قطعه شماره 22 : ایا شکوفه ی باغ کرم که گاه صریر
قطعه شماره 23 : بنده دارد بارگی بس نامدار و معتبر
قطعه شماره 24 : زهی ز شرم عطای تو آب گشته بحار
ش :
قطعه شماره 25 : خواستم قطره ی سیاهی دوش
قطعه شماره 26 : دمی به صحبت پیری رسیده بودم دوش
ک :
قطعه شماره 27 : مدیر نقطه ی عالم مدار مرکز ملک
ل :
قطعه شماره 28 : ای ز تعظیم و تفاخر زده فرّاش ازل
قطعه شماره 29 : سپهر مهر معالی مه سپهر جلال
م :
قطعه شماره 30 : ای به هرگونه به سر برده بسی در پی علم
قطعه شماره 31 : ای دل امروز آنک در عالم
قطعه شماره 32 : به عمر این آرزو دارم که بینم
قطعه شماره 33 : ز ریش او که صد خروار از آن پشم
قطعه شماره 34 : شبی ز درد شکم بی خبر بیفتادم
قطعه شماره 35 : صدف دُرّ معانی دُر دریای علوم
قطعه شماره 36 : غیاث دولت و دین کهف عالم
قطعه شماره 37 : هر آنگهی که درین صفّه آشیان سازم
ن :
قطعه شماره 38 : اعظم جلال دولت و دین ارپه کاسمان
قطعه شماره 39 : ایا سپهر جنابی که همچو اخته چیان
قطعه شماره 40 : روزی وفات یافت امیری در اصفهان
قطعه شماره 41 : زغن شکلی که در فصل بهاران
قطعه شماره 42 : گفت با من یکی ز فیروزان
قطعه شماره 43 : افتخار جهان مظفر دین
قطعه شماره 44 : ای خسرو سرفراز گردون
قطعه شماره 45 : قاضی طوی را دل پر خون
قطعه شماره 46 : مهدی ثانی عمید الملک رکن داد و دین
و :
قطعه شماره 47 : شاها سزد که در شکرستان مدح تو
قطعه شماره 48 : کمال دین سپهر فضل خواجو
قطعه شماره 49 : ایا سپهر علّوی که رای روشن تو
قطعه شماره 50 : ای آفتاب اوج معانی که از علو
ه :
قطعه شماره 51 : مه سپهر هنر شمس دین محمدشاه
ی :
قطعه شماره 52 : باد پیمایی که جم را خاک ره پنداشتی
قطعه شماره 53 : میربوبکر طوی گو بنمای
قطعه شماره 54 : صاحب ما گرش کرم بودی
قطعه شماره 55 : چون گشت سوار آنک به هنگام سواری
قطعه شماره 56 : عزیزی کو مرا خواری نمودی
قطعه شماره 57 : دی دمی با غمگساری باز می گفتم غمی
قطعه شماره 58 : الا ای عین آب زندگانی
قطعه شماره 59 : ستوده مفخر آفاق صدر دین یحیی
قطعه شماره 60 : صدر بلند مرتبه یحیی که معطیی
پایان اشعار این بخش
