زلف بت من گفت که در دور قمر

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 241

زلف بت من گفت که در دور قمر

ماییم کشیده ماه را در چنبر

خطّش ز کناره ای برون آمد و گفت

بر بسته دگر باشد و بر رسته دگر

نوشته‌های مرتبط

دود دل ما باد نباید پنداشت

ادامه نوشته »

گر سرو سهی به قدّ او ماند راست

ادامه نوشته »

با طرّه بگو تا دل ما باز آرد

ادامه نوشته »

روزی که نه باغ بود و نی گل نه سمن

ادامه نوشته »

گر زانک تو را به کام دل دسترس است

ادامه نوشته »

آن لعبت نی زن من اگر با وی امی

ادامه نوشته »