آن لعبت نی زن من اگر با وی امی

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 393

آن لعبت نی زن من اگر با وی امی

زینگونه جگر خسته ولیکن کی امی

لب بر لب نی نهاد و من میمردم

در حسرت آنک کاشکی من نی امی

نوشته‌های مرتبط

خون شد جگرم ز دل که خون باد این دل

ادامه نوشته »

جز شوق مرا از دو جهان چیست بگو

ادامه نوشته »

سلطان فلک بنده ی دربان تو باد

ادامه نوشته »

از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت

ادامه نوشته »

رفت آنک به باغ و راغ کردیمی جای

ادامه نوشته »

آن موی میان که می نماید رو را

ادامه نوشته »