دود دل ما باد نباید پنداشت

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 90

دود دل ما باد نباید پنداشت

وآب رخ ما خاک نباید انگاشت

سهل است دل سوخته ای بربودن

لیکن چو ربودند نگه باید داشت

نوشته‌های مرتبط

ای از می لعلت شده جان مست و خراب

ادامه نوشته »

آن زلف مسلسل که چنان می پیچد

ادامه نوشته »

سودای توام محرم راز اولیتر

ادامه نوشته »

ای کلک تو تیز کرده بازار جلال

ادامه نوشته »

این همنفسان که اندرین انجمنند

ادامه نوشته »

زلف بت من گفت که در دور قمر

ادامه نوشته »