ورود / عضویت



چه غافلی ‌که ز من نام دوست می‌پرسی - ادبستان شعر پارسی % %

چه غافلی ‌که ز من نام دوست می‌پرسی

بیدل دهلوی- غزل شماره 2739

چه غافلی ‌که ز من نام دوست می‌پرسی

سراغ او هم از آنکس‌ که اوست می‌پرسی

چه ممکن‌ است رسیدن به فهم یکتایی

چنین‌ که مسئلهٔ مغز و پوست می‌پرسی

ز رسم معبد دل غافلی،‌ کز اهل حضور

تیمّم آب چه عالم وضوست، می‌پرسی

نگاه در مژه‌ای گم ز نارسایی‌ها

که‌ کیست زشت و کدامین نکوست؟ می‌پرسی

تجاهل تو خرد را به دشت و در گرداند

رهی نداری و منزل چه سوست؟ می‌پرسی

به تر دماغی هوش تو جهل می‌خندد

کز اهل هند عبارات خوست می‌پرسی

دل دو نیم چو گندم‌ گرفته در بغلت

تو گرم و سردیِ نان دو پوست می‌پرسی

به چشمه سارِ قناعت نداده‌اند رهت

کز آبروی غنا از چه جوست؟ می‌پرسی

سؤال بیخردان کم جواب می‌باشد

نفس بدزد که تا گفتگوست می‌پرسی

ز قیل و قال منم ناگزیر، می‌گویم

به حرف و صوت ترا نیز خوست می‌پرسی

به خامشی نرسیدی،‌ که‌ کم زنی زنَخَت

ز بیدل آنچه حدیث مگوست می‌پرسی

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤