ورود / عضویت



جنون آنجا که می‌گردد دلیل وحشت دلها - ادبستان شعر پارسی % %

جنون آنجا که می‌گردد دلیل وحشت دلها

بیدل دهلوی- غزل شماره 121

جنون آنجا که می‌گردد دلیل وحشت دلها

به‌ فریاد سپند از خود برون جسته‌ ست ‌محفلها

به امید کدامین نغمه می‌نالی درین محفل

تپیدن داشت آهنگی‌ که خون ‌کردند بسملها

تلاش مقصدت برد از نظر سامان جمعیت

به ‌کشتی چون‌ عنان دادی رم‌ آهوست ساحلها

درین محنت‌ سرا گر بستر راحت هوس داری

نمالی سینه بر گردی که گیرد دامن دلها

به اصلاح فساد جسم سامان ریاضت ‌کن

نم لغزش به‌ خشکی می‌توان برداشت از گلها

ز بیرنگی سبکروح آمدیم اما درین منزل

گرانی‌ کرد دل چندان ‌که بربستیم محملها

چو اشک از کلفت پندار هستی در گره بودم

چکیدم‌ ناگه از چشم خود و حل‌ گشت مشکلها

ز زخم بی ‌امان احتیاج آگه نه‌ای ورنه

به‌ چندین خون‌ دیت می‌خواهد آب‌ روی سایلها

تو راحت بسمل و غافل ‌که‌ در وحشتگه امکان

چو شمع از جاده می‌جوشد پر پرواز منزلها

نوای هستی از ساز عدم بیرون نمی‌جوشد

گریبان محیط است آنکه می‌گویند ساحلها

خمار کامل از خمیازه ساغر می‌کشد بیدل

هجوم‌ حسرت آغوش مجنون‌ ریخت محملها

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤