ورود / عضویت



گرد وحشت بسکه بر هم چیده است اجزای من - ادبستان شعر پارسی % %

گرد وحشت بسکه بر هم چیده است اجزای من

بیدل دهلوی- غزل شماره 2553

 

گرد وحشت بسکه بر هم چیده است اجزای من

رفتن رنگی تواند کرد خالی جای من

کیست‌ گردد مانعِ اندازِ از خود رفتنم

شمع مقصد می‌شود چون شمع خار پای من

گر همه افسون جاهم بسترآرایی‌ کند

خواب نتوان یافتن بر اطلس دیبای من

همچو دریا خار خارم را جگر می‌افکند

ناخنی چون موج اگر می‌بالد از اجزای من

عمرها شد انفعال از آستانت می‌کشم

کاش نقش سجده‌ای می‌بست سر تا پای من

بر امید حلقهٔ آغوشِ فتراکِ کرم

داد دامانِ دعا هم دست ناگیرای من

آنسوی اندیشه‌ام هنگامه ساز خامشی است

جهد آن دارم‌ که دل هم نشنود غوغای من

تا نفس پر می‌زند دل محو اسباب است و بس

رشته‌ها بسیار دارد گوهر دریای من

نشئهٔ شور دماغم پُر بلند افتاده است

می‌درد چون صبح، جیب آسمان سودای من

بی‌نیاز دستگاه وحشت است آزادی‌ام

زحمتی چیدن ندارد دامنِ صحرای من

چون سپندم چشم زخم است انتظار سوختن

آتش دل ‌گر نپردازد به حالم وای من

بیدل از کیش نفسْ سرمایگان دیگر مپرس

نیست غیر از نیستی دین من و دنیای من

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤