می شود پرده ی چشمم پر کاهی گاهی

اقبال لاهوری

زبور عجم  

شماره 1

به خواننده ی کتاب

می شود پرده ی چشمم پر کاهی گاهی

دیده ام هر دو جهان را به نگاهی گاهی

وادی عشق بسی دور و درازست ولی

طی شود جاده ی صد ساله به آهی گاهی

در طلب کوش و مده دامن امید ز دست

دولتی هست که یابی سر راهی گاهی

نوشته‌های مرتبط

دل و دیده ای که دارم همه لذت نظاره

ادامه نوشته »

فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است

ادامه نوشته »

مثل شرر ذره را تن به تپیدن دهم

ادامه نوشته »

از نوا بر من قیامت رفت و کس آگاه نیست

ادامه نوشته »

نیابی در جهان یاری که داند دلنوازی را

ادامه نوشته »

از آن آبی که در من لاله کارد ساتگینی ده

ادامه نوشته »