آذر بیگدلی – غزل شماره 93
یاد باد آنکه ز یاری منت عار نبود
یار من بودی و کس غیر منت یار نبود
روز حشرم، تو گواهی که شب هجرم کشت
کان شب ای دیده کسی غیر تو بیدار نبود
از دل آزاری رشک، آه کنون دانستم
کآنچه زین پیش کشیدم ز تو آزار نبود
خواریم، کار رسانده است به جایی که رقیب
با توام دید به هر جا، به منش کار نبود
دلم از تاب کمند تو، چنین شد بیتاب
ورنه کی بود که این صید گرفتار نبود؟
بلبلی دوش به دام آمد و در ناله ی او
اثری بود که تا بود به گلزار نبود
بود امید نگه باز پسینش آذر
ورنه جان دادنش از هجر تو دشوار نبود