آن جمع کن جان پراکنده بیار

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 866

آن جمع کن جان پراکنده بیار

وان مستی هر خواجه و هر بنده بیار

آواز بکش غذای پاینده بیار

ز آواز سرافیل شوم زنده بیار

نوشته‌های مرتبط

ساقی امروز در خمارت بودم

ادامه نوشته »

خیری بنمودی و ولیکن شری

ادامه نوشته »

ماییم که تا مهر تو آموخته‌ایم

ادامه نوشته »

بار دگر این خسته جگر بازآمد

ادامه نوشته »

توبه چه کنم که توبه‌ام سایه ی توست

ادامه نوشته »

بر ظلمت شب خیمه ی مهتاب زدی

ادامه نوشته »