غم را بر او گزیده میباید کرد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 772

غم را بر او گزیده میباید کرد

وز چاه طمع بریده میباید کرد

خون دل من ریخته میخواهد یار

این کار مرا به دیده میباید کرد

نوشته‌های مرتبط

چون گشت طلسم جسم آدم چالاک

ادامه نوشته »

ای عشرت نزدیک ز ما دور مشو

ادامه نوشته »

آنی که به صد شفاعت و صد زاری

ادامه نوشته »

خاک قدمت سعادت جان من است

ادامه نوشته »

آن آتش ساده که تو را خورد و بکاست

ادامه نوشته »

بر ظلمت شب خیمه ی مهتاب زدی

ادامه نوشته »