خورشید مگر بسته به پیشت میرد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 654

خورشید مگر بسته به پیشت میرد

وان ماه جگر خسته به پیشت میرد

وان سرو و گل رسته به پیشت میرد

وین دلشده پیوسته به پیشت میرد

نوشته‌های مرتبط

بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ

ادامه نوشته »

من بی‌خبرم خدای خود میداند

ادامه نوشته »

دل میگوید که نقد این باغ دریم

ادامه نوشته »

در حضرت توحید پس و پیش مدان

ادامه نوشته »

شادی زمانه با غمم برنامد

ادامه نوشته »

هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد

ادامه نوشته »