چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 638

چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد

جان در لب تو چو دیده ی میم افتاد

نمرود صفت ز دیدگان رفت دلم

در آتش سودای براهیم افتاد

نوشته‌های مرتبط

پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا

ادامه نوشته »

در بادیه ی عشق تو کردم سفری

ادامه نوشته »

من سیر نیم ولی ز سیران سیرم

ادامه نوشته »

گر بر سر شهوت و ریا خواهی رفت

ادامه نوشته »

آن دل که شد او قابل انوار خدا

ادامه نوشته »

فرمود خدا به وحی کای پیغمبر

ادامه نوشته »