گر جان داری بیا و جان باز آنجا

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 61

گر جان داری بیا و جان باز آنجا

آن جای که بوده‌ای ز آغاز آنجا

یک نکته شنید جان از آنجا آمد

صد نکته شنید چون نشد باز آنجا

نوشته‌های مرتبط

تا با تو ز هستی تو هستی باقیست

ادامه نوشته »

این واقعه را سخت بگیری شاید

ادامه نوشته »

مردا منشین جز که به پهلوی رجال

ادامه نوشته »

تا ظن نبری که از تو بگریخته‌ام

ادامه نوشته »

ای از تو مرا گوش پرودیده بهی

ادامه نوشته »

ما باده‌ ز خون دل خود مینوشیم

ادامه نوشته »