بی‌تو جانا قرار نتوانم کرد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 592

بی‌تو جانا قرار نتوانم کرد

احسان تو ا شمار نتوانم کرد

گر بر تن من شود زبان هر مویی

یک شکر تو از هزار نتوانم کرد

نوشته‌های مرتبط

گر می‌کشدم غم تو هر دم تو مکش

ادامه نوشته »

چون رنگ بدزدید گل از رخسارش

ادامه نوشته »

سر رشته ی شادیست خیال خوش تو

ادامه نوشته »

عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

ادامه نوشته »

ای آنکه چو آفتاب فرداست بیا

ادامه نوشته »

مهمان توایم ما و مهمان سماع

ادامه نوشته »