عاشق همه سال مست و رسوا بادا

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 55

عاشق همه سال مست و رسوا بادا

دیوانه و شوریده و شیدا بادا

با هشیاری غصه ی هرچیز خوریم

چون مست شویم هرچه بادا بادا

نوشته‌های مرتبط

من بودم و دوش آن بت بنده نواز

ادامه نوشته »

صد موج زند بهر دل از یاد سماع

ادامه نوشته »

تا درد نیابی تو به درمان نرسی

ادامه نوشته »

چشمان خمار و روی رخشان داری

ادامه نوشته »

ای آنکه به کوی یار ما افتادی

ادامه نوشته »

درها همه بسته‌اند الا در تو

ادامه نوشته »