آن لعل سخن که جان دهد مرجان را

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 5

آن لعل سخن که جان دهد مرجان را

بی‌رنگ چه رنگ بخشد او مرجان را

مایه بخشد مشعله ی ایمان را

بسیار بگفتیم و نگفتیم آن را

نوشته‌های مرتبط

چون از رخ یار بازگشتم به بهار

ادامه نوشته »

گر با همه ای چو بی منی بی‌همه ای

ادامه نوشته »

من عهد شکسته بر شکستی بزنم

ادامه نوشته »

شور آوردم که گاو گردون نکشد

ادامه نوشته »

جانم ز طرب چون شکر انباشته ای

ادامه نوشته »

کس از خم چوگان تو گویی نبرد

ادامه نوشته »