آن راحت جان گرد دلم میگردد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 471

آن راحت جان گرد دلم میگردد

گرد دل و جان مقبلم میگردد

زین گل چو درخت سر برآرم خندان

کاب حیوان گرد گلم میگردد

نوشته‌های مرتبط

دوش از طربی به سوی اصحاب شدیم

ادامه نوشته »

نی گفت که پای من به گل بود بسی

ادامه نوشته »

چون دیده برفت توتیای تو چه سود

ادامه نوشته »

میدان فراخ و مرد میدانی نه

ادامه نوشته »

ای روز نشاط و روشنی وقت تو خوش

ادامه نوشته »

ای اهل صفا که در جهان گردانید

ادامه نوشته »