هر ذره که در هوا و در هامونست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 443

هر ذره که در هوا و در هامونست

نیکو نگرش که همچو ما مفتونست

هر ذره اگر خوش است اگر محزونست

سرگشته ی خورشید خوش بیچونست

نوشته‌های مرتبط

تا زلف تو را به جان و دل بنده شدیم

ادامه نوشته »

مردی یارا که بوی فقر آید از او

ادامه نوشته »

زنهار مگو که رهروان نیز نیند

ادامه نوشته »

گفتم سگ نفس را مگر پیر کنم

ادامه نوشته »

ما از دو صفت ز کار بیکار شویم

ادامه نوشته »

آن ذره که جز همدم خورشید نشد

ادامه نوشته »