هر جان که از او دلبر ما شادانست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 435

هر جان که از او دلبر ما شادانست

پیوسته سرش سبز و دلش خندانست

اندازه ی جان نیست چنان لطف و جمال

آهسته بگوییم مگر جانانست

نوشته‌های مرتبط

امشب چه لطیف و با نوا میگذرد

ادامه نوشته »

این فتنه که اندر دل تنگ است از چیست

ادامه نوشته »

گر آتش دل نیست پس این دود چراست

ادامه نوشته »

شادم که ز شادی جهان آزادم

ادامه نوشته »

ای بنده بدان که خواجه ی شرق اینست

ادامه نوشته »

مه را طرفی به ماه رو میماند

ادامه نوشته »