این گرمابه که خانه ی دیوانست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 214

این گرمابه که خانه ی دیوانست

خلوتگه و آرامگه شیطانست

در وی پری و پری رخی پنهانست

پس کفر یقین کمینگه ایمانست

نوشته‌های مرتبط

دوش آمد آن خیال تو رهگذری

ادامه نوشته »

من مسخره ی تو نیسستم ای فاجر

ادامه نوشته »

تا در طلب مات همی کام بود

ادامه نوشته »

بر گردن ما بهانه‌ خواهی بستن

ادامه نوشته »

خوش می‌سازی مرا و خوش می سوزی

ادامه نوشته »

چون از رخ یار بازگشتم به بهار

ادامه نوشته »