این عشق شهست و رایتش پیدا نیست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 210

این عشق شهست و رایتش پیدا نیست

قرآن حقست و آیتش پیدا نیست

هر عاشق از این صیاد تیری خورده است

خون می رود و جراحتش پیدا نیست

نوشته‌های مرتبط

گر شام وگر عراق و گر لورستان

ادامه نوشته »

حاشا که به ماه گویمت میمانی

ادامه نوشته »

گر عقل به کوی دوست رهبر نبدی

ادامه نوشته »

ای فکر تو بر بسته نه پایت باز است

ادامه نوشته »

من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم

ادامه نوشته »

از آتش سودای توام تابی بود

ادامه نوشته »