همسایگی مست فزاید مستی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1991

همسایگی مست فزاید مستی

چون مست شوی بازرهی از هستی

در رسته ی مردان چو نشستی رستی

بر باده زنی ز آب و آتش دستی

نوشته‌های مرتبط

آن جمع کن جان پراکنده بیار

ادامه نوشته »

دیدم رویت بتا تو روپوش مکن

ادامه نوشته »

بر خسته دلان راه ملامت میزن

ادامه نوشته »

آن را که خدای چون تو یاری داده است

ادامه نوشته »

بویت آمد گریز را روی نماند

ادامه نوشته »

هر پاره ی خاک را چو ماهی کردی

ادامه نوشته »