گر دود دلم به نقش پیدا بودی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1919

گر دود دلم به نقش پیدا بودی

هر ذره ز غم سیاه سیما بودی

ور راه به سوی گوهر ما بودی

هر قطره ز جوش همچو دریا بودی

نوشته‌های مرتبط

تا عرش ز سودای رخش ولوله‌هاست

ادامه نوشته »

خواب آمد و در چشم نبد موضع خواب

ادامه نوشته »

از ما بت عیار گریزان باشد

ادامه نوشته »

ای چون علم بلند در صحرایی

ادامه نوشته »

هر ذره که در هوا و در کیوانست

ادامه نوشته »

از چشم تو سحر مطلق آموخته‌ام

ادامه نوشته »