چون مست شوی قرابه بر پای زنی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1841

چون مست شوی قرابه بر پای زنی

با دشمن جان خویشتن رای زنی

هم باده خوری مها هم نای زنی

این حرص مکن که هر دو یکجای زنی

نوشته‌های مرتبط

ماییم و تویی و خانه خالی برخیز

ادامه نوشته »

خندید فرح تا بزنی انگشتک

ادامه نوشته »

یا من هو سیدی و اعلا و اجل

ادامه نوشته »

عشق آن باشد که خلق را دارد شاد

ادامه نوشته »

تا در نزنی بهر چه داری آتش

ادامه نوشته »

این شاخ شکوفه بارگیرد روزی

ادامه نوشته »