گر جمله برفتند نگارا تو مرو

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1579

گر جمله برفتند نگارا تو مرو

ای مونس و غمگسار ما را تو مرو

پرمیکن و می ده و همی خند چو قند

ای ساقی خوب عالم آرا تو مرو

نوشته‌های مرتبط

آن روز که عشق با دلم بستیزد

ادامه نوشته »

ماییم که از باده‌ی بی‌جام خوشیم

ادامه نوشته »

گاه از غم او دست ز جان می شویی

ادامه نوشته »

تو کان جهانی و جهان نیم جو است

ادامه نوشته »

دل کیست همه کار و گیاییش تویی

ادامه نوشته »

ای نور دل و دیده و جانم چونی

ادامه نوشته »