شب رفت و نرفت ای بت سیمین بر من

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1488

شب رفت و نرفت ای بت سیمین بر من

سودای مناجات غمت از سر من

خواب شب من تویی و نور روزم

نه روز و نه شب چون تو نباشی بر من

نوشته‌های مرتبط

یک چشم من از روز جدایی بگریست

ادامه نوشته »

میدان که در درون تو مثال غاریست

ادامه نوشته »

باز آمد یار با دلی چون خاره

ادامه نوشته »

ای دل برو از عاقبت اندیشان باش

ادامه نوشته »

شاخ گل تر بر سر عنبر میزن

ادامه نوشته »

عمری رخ یکدگر بدیدیم به چشم

ادامه نوشته »