چون آتش میشود عذارش به سخن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1456

چون آتش میشود عذارش به سخن

خون می‌چکد از چشم خمارش به سخن

چون می‌برود صبر و قرارش به سخن

ای عشق سخن بخش درآرش به سخن

نوشته‌های مرتبط

گفتی چونی بنده چنانست که هست

ادامه نوشته »

می‌گوید دف که هان بزن بر رویم

ادامه نوشته »

یا من هو سیدی و اعلا و اجل

ادامه نوشته »

من شیشه زنم بر آن دل سنگ خوشش

ادامه نوشته »

از کفر و ز اسلام برون صحراییست

ادامه نوشته »

مستم ز دو لعل شکرت ای مه رو

ادامه نوشته »