من شیشه زنم بر آن دل سنگ خوشش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1007

من شیشه زنم بر آن دل سنگ خوشش

تا جنک شود بشنوم آن جنک خوشش

تا بفروزد به خشم آن زنگ خوشش

تا بخراشد مرا بدان چنگ خوشش

نوشته‌های مرتبط

ای ساقی اگر سعادتی هست تو راست

ادامه نوشته »

تا یک هستی ز آسمان می‌آید

ادامه نوشته »

ای دوست شکارم و شکاری دارم

ادامه نوشته »

ای اطلس دعوی تو را معنی برد

ادامه نوشته »

من نیز چو تو عاقل و هشیار بدم

ادامه نوشته »

ای دریا دل تو گوهر و مرجان را

ادامه نوشته »