تا با خودی دوری ار چه هستی با من

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1445

تا با خودی دوری ار چه هستی با من

ای بس دوری که از تو باشد تا من

در من نرسی تا نشوی یکتا من

اندر ره عشق یا تو باشی یا من

نوشته‌های مرتبط

من دوش به خواب در بدیدم قمری

ادامه نوشته »

احرام درش گیرد لافرمان کن

ادامه نوشته »

بسیار تو را خسته روان باید شد

ادامه نوشته »

من کی خندم تات نبینم خندان

ادامه نوشته »

روزی ترش است و دیده ی ابرتر است

ادامه نوشته »

سرسبزتر از تو من ندیدم شجری

ادامه نوشته »