احرام درش گیرد لافرمان کن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1386

احرام درش گیرد لافرمان کن

واندر عرفات نیستی جولان کن

خواهی که تو را کعبه کند استقبال

مایی و منی را به منی قربان کن

نوشته‌های مرتبط

هم مستم و هم باده‌ی مستان توام

ادامه نوشته »

رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین

ادامه نوشته »

این من نه منم آنکه منم گویی کیست

ادامه نوشته »

ای یار گرفته‌ و شراب آمیزی

ادامه نوشته »

آن روز که عشق با دلم بستیزد

ادامه نوشته »

زاهد بودم ترانه گویم کردی

ادامه نوشته »