ای مونس روزگار چونی بی من

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1427

ای مونس روزگار چونی بی من

ای همدم غمگسار چونی بی من

من با رخ چون خزان خرابم بی تو

تو با رخ چون بهار چونی بی من

نوشته‌های مرتبط

تا گوهر جان در این طبایع افتاد

ادامه نوشته »

ای یار مرا موافقی وقتت خوش

ادامه نوشته »

هرچند که قد بی بدل دارد سرو

ادامه نوشته »

بیزارم از آن لعل که پیروزه بود

ادامه نوشته »

امشب شب آن نیست که از خانه روند

ادامه نوشته »

ای دل تو و درد او که درمان اینست

ادامه نوشته »