ای آنکه گرفته‌ای به دستان دستان

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1395

ای آنکه گرفته‌ای به دستان دستان

دامان وصال از کف مستان مستان

صیدی که ز دام دل‌پرستان رست آن

من کافرم ار میان هستان هست آن

نوشته‌های مرتبط

من شیشه زنم بر آن دل سنگ خوشش

ادامه نوشته »

حل می نکند هیچ کسی مشکل من

ادامه نوشته »

مصنوع حقیم و صید صانع باشیم

ادامه نوشته »

عالم جسم است و نور جانی ماییم

ادامه نوشته »

آنکس که تو را دید و نخندید چو گل

ادامه نوشته »

هر کس کسکی دارد و هر کس یاری

ادامه نوشته »