تا میرود آن نگار ما میرانیم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1204

تا میرود آن نگار ما میرانیم

پیمانه چو پر شود فرو گردانیم

چون سر شود این شب که درین آب و گلست

در صبح وصال دولتش خندانیم

نوشته‌های مرتبط

شاد آن که جمال ماهتابش ببرد

ادامه نوشته »

انگورم و در زیر لگد میگردم

ادامه نوشته »

ای بوده سماع آسمان را ره و در

ادامه نوشته »

هر ذره که در هوا و در کیوانست

ادامه نوشته »

ای بی‌ادبانه من ز تو نالیده

ادامه نوشته »

بیرون ز دو کون من مرادی دارم

ادامه نوشته »