از مطبخ غمهات بلا میرسدم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1139

از مطبخ غمهات بلا میرسدم

هر لحظه به صد گونه ابا میرسدم

بوی جگر سوخته هر دم ز دلی

بر مایده ی غم از کجا میرسدم

نوشته‌های مرتبط

من شیشه زنم بر آن دل سنگ خوشش

ادامه نوشته »

این من نه منم آنکه منم گویی کیست

ادامه نوشته »

معشوقه ی خانگی به کاری ناید

ادامه نوشته »

اندر طلب آن قوم که بشتافته‌اند

ادامه نوشته »

این عشق به جانب دلیران گردد

ادامه نوشته »

آن چشم که خون گشت غم او را جفت است

ادامه نوشته »