آن باده که بر جسم حرامست حرام

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1111

آن باده که بر جسم حرامست حرام

بر جان مجرد آن مدامست مدام

در ریز و مگو که این تمامست تمام

آغاز و تمام ما کدامست کدام

نوشته‌های مرتبط

آن نزدیکی که دلستان را باشد

ادامه نوشته »

ای آتش بخت سوی گردون رفتی

ادامه نوشته »

هر صورت کاید به از او امکان هست

ادامه نوشته »

بر زلف تو گر دست درازی کردم

ادامه نوشته »

خواهی که حیات جاودانی بینی

ادامه نوشته »

هر دل که طواف کرد گرد در عشق

ادامه نوشته »