خاییدن آن لب که چشیدی شکرش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1033

خاییدن آن لب که چشیدی شکرش

مالیدن دستی که کشیدی به سرش

نگذارد آنکه او به جان و جگرش

آب حیوان همی رسد از اثرش

نوشته‌های مرتبط

در بندگیت حلقه به گوشم ای شاه

ادامه نوشته »

بر شاه حبش زنیم و بر قیصر روم

ادامه نوشته »

ای آن که ز تو مشکلم آسان گردد

ادامه نوشته »

چون بدنامی به روزگاری افتد

ادامه نوشته »

امشب همه شب نشسته اندر حزنم

ادامه نوشته »

گر سوزش سینه را به کس می داری

ادامه نوشته »