امشب همه شب نشسته اندر حزنم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1153

امشب همه شب نشسته اندر حزنم

فردا بروم مناره را کارد زنم

خشم آلودست اگر چه با ماست صنم

در چاه رسیده‌ام ولی بی‌رسنم

نوشته‌های مرتبط

میدان که در درون تو مثال غاریست

ادامه نوشته »

گه در دل ما نشین چو اسرار و مرو

ادامه نوشته »

گر با همه ای چو بی منی بی‌همه ای

ادامه نوشته »

شادی کردم چو آن گهر شد جفتم

ادامه نوشته »

اندر ره حق چو چست و چالاک شوی

ادامه نوشته »

روزی که تو را ببینم آدینه ی ماست

ادامه نوشته »