بس جور کز آن غمزه ی زیبات کشند

مهستی گنجوی – رباعی شماره 87

بس جور کز آن غمزه ی زیبات کشند

بس درد کز آن قامت رعنات کشند

بر نطع وفا بیار شطرنج مراد

آخر روزی به خانه ی مات کشند

نوشته‌های مرتبط

قصاب چنانکه عادت اوست مرا

ادامه نوشته »

تا ظن نبری کز پی جان می گریم

ادامه نوشته »

تو مونس غم شبان تاریک نه ای

ادامه نوشته »

از بس که کند زلف تو با روی تو ناز

ادامه نوشته »

شاگرد گره زنان موی تو منم

ادامه نوشته »

دلدار به من گفت که می بر کف نه

ادامه نوشته »