برخیز و بیا که حجره پرداخته ام

مهستی گنجوی – رباعی شماره 180

برخیز و بیا که حجره پرداخته ام

وز بهر تو پرده ای خوش انداخته ام

با من به شرابی و کبابی در ساز

کاین هر دو ز دیده و ز دل ساخته ام

نوشته‌های مرتبط

ای تنگ شکر چون دهن تنگت نی

ادامه نوشته »

صحّاف پسر که شهره ی آفاق است

ادامه نوشته »

آنی که به لطف تو سراسر نمکی

ادامه نوشته »

در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی

ادامه نوشته »

نی مردم سجاده و نی مرد گلیم

ادامه نوشته »

در درج عقیق دُر منظومش بین

ادامه نوشته »