رهی معیری – غزلیات ناتمام
شماره 5
خانه سوزی
همچو گل سینه ام از آتش دل سوخته است
خانه سوزی صفت آتش افروخته است
منم آن غنچه که خون می خورم و خاموشم
که لبم دوخته است آن که دلم سوخته است
همچو گل سینه ام از آتش دل سوخته است
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط