غم نه بر دل که گر نهی بر کوه

سعدی-مثنوی شماره 19
غم نه بر دل که گر نهی بر کوه
کوه گردد ز بار غصه ستوه
جان شیرین که رنج کش باشد
تن مسکین چگونه خوش باشد
معنی بیتهای شعر
غم نه بر دل که گر نهی بر کوه / کوه گردد ز بار غصه ستوه
غم را بر دل مگذار؛ زیرا اگر آن را بر کوه هم بگذاری، کوه از سنگینی بار اندوه به ستوه میآید.
جان شیرین که رنج کش باشد / تن مسکین چگونه خوش باشد
وقتی جانِ عزیز و گرانمایه در رنج باشد، جسم ناتوان و بیچاره چگونه میتواند آسوده و خوش باشد؟
نتیجهگیری
سعدی بیان میکند که غم و رنج، حتی نیرومندترین موجودات را فرسوده میکند؛ پس دل و جان آدمی نیز از سنگینی اندوه در امان نیست.
«این نوشته به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه ی سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



