ورود / عضویت



چون صورت خویشتن در آیینه بدید همراه با معنی و تفسیر

چون صورت خویشتن در آیینه بدید — (همراه با معنی و تفسیر)

چون صورت خویشتن در آیینه بدید



سعدی-رباعی شماره 100

 

چون صورت خویشتن در آیینه بدید

وآن کام و دهان و لب و دندان لذیذ

می‌گفت چنان که می‌توانست شنید

بس جان به لب آمد که بدین لب نرسید

 

معنی بیت‌های شعر

چون صورت خویشتن در آیینه بدید / وآن کام و دهان و لب و دندان لذیذ

چون چهرهٔ خود را در آینه دید، زیبایی دهان، لب‌ها و دندان‌های دل‌فریبش را مشاهده کرد.

می‌گفت چنان که می‌توانست شنید / بس جان به لب آمد که بدین لب نرسید

با خود چنان سخن می‌گفت که می‌توانست بشنود: چه بسیار جان‌ها که به لب رسیدند، اما به این لب نرسیدند و از بوسهٔ آن بهره‌مند نشدند.

پیام و مفهوم اصلی

این رباعی با زبانی طنزآمیز و خیال‌انگیز، خودشیفتگی و غرور معشوق را نشان می‌دهد؛ او با دیدن چهره و زیبایی دل‌فریب خویش در آیینه، درمی‌یابد که بسیاری از عاشقان در آرزوی رسیدن به لب او جان داده‌اند. پیام اصلی شعر، بیان قدرت و فریبندگی زیبایی معشوق و رنج و ناکامی دلدادگانی است که به وصال او دست نمی‌یابند.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤