چو فکر کوتهی عمر ای پسر کردم

سحاب اصفهانی – غزل شماره 256

چو فکر کوتهی عمر ای پسر کردم

حدیث زلف دراز تو مختصر کردم

هزار نامه نوشتم ولی از آتش دل

اگر نسوختم از آب دیده تر کردم

به روی خوب تو مایل نخواستم کس را

از آن ز خوی بدت خلق را خبر کردم

حدیث شوق چنان بی نهایت ست که من

شب فراق همین قصه مختصر کردم

چو یافتم که کند بیشتر جفای تو را

فغان خود ز جفای تو بیشتر کردم

به قصد دل ز کمان ناوکش نجسته هنوز

که من به دل هوس ناوک دگر کردم

چه جامه ها که به شبهای هجر کردم چاک

دو روز خلعت وصلت اگر به بر کردم

ز زندگانی خویش از نخست قطع نظر

سحاب کردم و بر روی او نظر کردم