خواجوی کرمانی – رباعی شماره 88
دل در پی آن یار پسندیده برفت
جان با دل پر خون جفا دیده برفت
اشکم که روان گشت و ز پیشم بدوید
تا من مژه بر هم زدم از دیده برفت
خواجوی کرمانی – رباعی شماره 88
دل در پی آن یار پسندیده برفت
جان با دل پر خون جفا دیده برفت
اشکم که روان گشت و ز پیشم بدوید
تا من مژه بر هم زدم از دیده برفت