ای از کف دُرپاش تو دریا در جوش

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 264

ای از کف دُرپاش تو دریا در جوش

من حلقه به گوش توام ار داری گوش

تشریف چو در بنده ی خود پوشیدی

از روی ترّحم گنهش نیز بپوش

نوشته‌های مرتبط

آن سرو سخنگو که مه هر جاییست

ادامه نوشته »

تا کی دل شوریده مشوّش داریم

ادامه نوشته »

چون زلف تو بر مه سر چوگان بشکست

ادامه نوشته »

با درد غم تو نام درمان نبرم

ادامه نوشته »

در ساعد سیمین چه کنی یاره ی زر

ادامه نوشته »

ای مهر رخت مشعله ی دیده ی دل

ادامه نوشته »