ای آنک دلم در غم عشقت یکتاست

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 56

ای آنک دلم در غم عشقت یکتاست

پشتم چو خم زلف دوتای تو چراست

گفتی که به راستی قدت را خم نیست

یا رب چه بُدی گر این سخن بودی راست

نوشته‌های مرتبط

شخصم ز میان یار نایاب ترست

ادامه نوشته »

هر صبح که دم ز ملکت خاور زد

ادامه نوشته »

ای خواجو اگر می بری از مستی بوی

ادامه نوشته »

خر کرّه ی ماده را به آخور درکش

ادامه نوشته »

ای پایه ی قدر تو ز ادراک برون

ادامه نوشته »

چون جان و دل از برای دلبر دارم

ادامه نوشته »