گر طرّه ی مشکبار بر رو فکنی

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 419

گر طرّه ی مشکبار بر رو فکنی

ور زانک شکن برشکن مو فکنی

بی آنکه دلت ز صحبت ما بگرفت

هر لحظه چرا گره بر ابرو فکنی

نوشته‌های مرتبط

می گفت مگر ملامت از ما بگرفت

ادامه نوشته »

رفتم به عراق بر در جانانه

ادامه نوشته »

فریاد ز چشم یار و جادوگری اش

ادامه نوشته »

ای ذات تو گلدسته ی بستان جلال

ادامه نوشته »

ای آنک تو مانی و نمانی به کسی

ادامه نوشته »

زان آب کزو آتش عشرت خیزد

ادامه نوشته »